کتاب هنر چهره شناسی
این کتاب به ما می گوید که چگونه از چهره اشخاص به خصوصیات درونی و توانایی هایشان پی ببریم. هنر چهره شناسی کتابی مختصر و مفید است که با زبانی ساده اصول چهره خوانی را به ما می آموزد. در برخی از کشورها چهره شناسی یک ابزار روانشناسی برای بسیاری از تصمیم گیری های مهم محسوب می شود. چهره نه تنها حقایقی را درباره ی حالت روحی هر کس آشکار میکند، بلکه تا حدودی از شخصیت، مقام اجتماعی، سلامت، اخلاق و توقعات آن شخص را نیز خبر می دهد.
همانطور که چهره ما زندگی روزمرهی ما را تحت تأثیر قرار می دهد، زندگی نیز چهره ی ما را دستخوش تغییر می سازد، و آن را بهتر یا بدتر می کند. خاستگاه این علم در کشور چین می باشد که از سالیان دور و طی نسلهای متمادی تا به امروز وجود دارد.
حکمای چینی معتقد بودند که رابطه ای میان قالب اندام و شکل سر وجود دارد که شخصیت افراد را از یکدیگر متمایز می کند. و همواره افراد مهم، امپراطورها و درباریان از این حکما برای نظرخواهی در بسیاری از مسائل کشورداری و اقتصادی بهره میبردند. به اعتقاد نویسنده مبانی فیزیولوژیکی و روانشناختی چهره شناسی به اعتبار و استواری علم فیزیک است و دانستن چهره شناسی و اندام شناسی، یکی از راههای اساسی توسعه و برقراری روابط سازنده و مسالمت آمیز آدمی به شمار می رود.
فهرست کتاب هنر چهره شناسی
- الفبای چهره شناسی
- پیشانی از چه خبر می دهد
- آنچه ابروها فاش می کنند
- خواندن چشم ها
- بینی گویای چه اسرار است
- پیام های دهان
- گوش ها را هم در نظر داشته باشید!
- حقیقت چهره شناسی
بخشی از کتاب هنر چهره شناسی
چهره شناسی در درجه اول بر مبنای اندازه، شکل، کیفیت، رنگ و محل قرارگیری اجزای خاص صورت استوار است. اما برای اینکه کسی بتواند نتیجه کاملاً دقیقی از این مشخصات حاصل کند ابتدا باید عوامل دیگری را مدنظر قرار دهد که مهمترین آنها "نیروی درونی" کسی است که چهره اش خوانده می شود.
هرکس در درون خود نیرویی دارد که میتوان آن را به یک باتری تشبیه کرد و پرتو و نوری که از این باتری نشات می گیرد از طریق چشم ها، صورت و رفتار شخص منعکس می شود. میزان این نیرو در افراد مختلف به طور قابل توجهی تفاوت دارد. در بعضی افراد این نیرو ضعیف است و به همین دلیل این اشخاص چشمانی بی فروغ و صورتی بی روح دارند و معمولاً زندگی ایشان خالی از شور و حال است. بعضی اشخاص دارای چهرهای درخشان و نورانی هستند و زندگی ایشان معمولاً به نوعی خاص و استثنایی است.
