درباره کتاب مروارید مهر
این دفتر شعر شامل دوبیتی ها، اشعار نو و مثنوی های "فریدون مشیری" است که با فضایی صمیمی و صادقانه نگاشته شده است. مشیری شاعری است که در همه زمان حرمت زبان و ادب را حفظ میکند. اندیشه ها و اشعار مشیری انسان دوستانه و نجیب است که برای احساسات و عواطف عاشقانه از لطیف ترین و پسندیده ترین واژه ها و تعبیرات استفاده میکند. فریدون مشیری در سی ام شهریور ماه 1305 در تهران چشم به جهان گشود. وی از اوان کودکی علاقهمند به شعر و شاعری بود و در همین راستا در سن پانزده سالگی پا در این عرصه نهاد. "مشیری" نخستین دفتر شعرش را با نام "تشنه طوفان" در سن 28 سالگی به چاپ رساند که در ابتدای آن مقدمهای از "محمد حسین شهریار" و "علی دشتی" آورده شده بود.
دفتر "تشنه طوفان" همانطور که خود مشیری میگفت شامل چهارپارههایی بود که گاهی سه مصرع مساوی با یک قطه کوتاه داشت، و هم وزن داشت، هم قافیه و هم معنا. در آن زمان شاعرانی همچون نادر نادرپور، هوشنگ ابتهاج، سیاوش کسرایی، مهدی اخوان ثالث و محمد زهری به این سبک شعر میسرودند.
"عبدالحسین زرین کوب" در رابطه با شعر مشیری اینگونه مینویسد: « در طی سالها شاعری، فریدون از میان هزاران فراز و نشیب روز، از میان هزاران شور و هیجان و رنج و درد هرروزینه آنچه را به روز تعلق دارد، به دست روزگاران میسپارد و به قلمرو افسانههای قرون روانه میکند. چهل سالی - بیش و کم - هست که او با همین زبان بی پیرایۀ خویش، واژه واژه با همزبانان خویش همدلی دارد ... زبانی خوش آهنگ، گرم و دلنواز. خالی از پیچ و خمهای بیان ادیبانۀ شاعران دانشگاه پرورد و در همان حال خالی از تاثیر ترجمههای شتاب آمیز شعرهای آزمایشی نو راهان غرب.» "فریدون مشیری" سالهای بسیاری از بیماری رنج میبرد، سر انجام وی در سال 1379 و در سن 74 سالگی چشم از جهان فرو بست.
شاعر: فریدون مشیری انتشارات: چشمه