کتاب من رویایی دارم | یغما گلرویی

درباره کتاب من رویایی دارم 

یغما گلرویی در سال 1354 و در شهر ارومیه متولد شد. او دوران دبستان خود را در مدرسه محمد باقر صدر تکمیل کرد و تحصیلات متوسطه را در مدرسه مطهری به اتمام رساند، اما به دلایل نامعلومی 2 سال از تحصیل محروم شد. وی در اوایل دهه هفتاد با نویسندگان زیادی از جمله "عمران صلاحی" ، "حمید مصدق" ، "علی باباچاهی" ، "ناصر تقوایی" و "احمد شاملو" آشنا شد. اما دیدار پیوسته او با شاملو منجر به آن شد که بیشتر به شعر علاقه مند شود و این راه را ادامه دهد. یغما گلرویی نخستین مجموعه شعر خود را با عنوان "گفتم: بمان! نماند ..." در سال 1377 به چاپ رساند. او بعدها به همراه افشین یداللهی، مهدی محتشم و چند نفر دیگر جلسات ترانه خوانی را در خانه پدری خود برگزار کرد که تداوم آن باعث به وجود آمدن خانه ترانه شد ولی بعد از مدتی، به دلایلی یغما گلرویی از آن کناره گیری کرد. اولین ترانه های وی در آلبوم "دوستت دارم" مورد استفاده قرار گرفت. از دلایل شهرت او همکاری با سیاوش قمیشی است.

فهرست

دفتر اول: پرنده بی پرندهدفتر دوم: زندگی به شرط چاقودفتر سوم: چشمای  تو یعنی وطندفتر چهارم: زیر سبیل میرغضبدفتر پنجم: رقص در سلول انفرادیدفتر ششم: تصور کندفتر هفتم: شام آخر

برشی از متن کتاب من رویایی دارم 

ترانه "پیکان":

. یه پیکان قراضه کنارِ اتوبان داره خواب می­بینه، یه پیکانِ بی چرخ که بازم تو رویاش پُرِ سر نشینه... . غرورش شکسته، به جای چراغاش دو تا حفره مونده، کی می­دونه اونو زمونه چه­جوری تا اینجا کشونده؟ . چه راهایی رفته، چه روزایی داشته، چه چیزایی دیده، با ترمز گرفتن چه خط و نشونا رو جاده کشیده . عجب خاطراتی تو مغزِ فلزیش دارن رژه می­رن، نمی­ذاره هرگز که این دلخوشی ها تو قلبش بمیرن: . چه روزا تنش رو با گُل­ها پوشوندن برای عروسی چه شب­ها تنِ اون تو جاده شده یه اتاقِ خصوصی... . چه­قدر بچه­ها رو رسونده دبستان زیرِ برف و بارون، تو چه کوچه­هایی سرک می­کشیده به فرمانِ فرمون . چه­قدر رو به رو رو می­دیده مبادا یه گربه تلف شه چه­قدر غصه داشته که تو پمپِ بنزین گرفتارِ صف شه . واسه هم مدل­هاش چه بوقای کشدار که تو سینه داشته از این پاسبونا و برگِ جریمه چه­قدر کینه داشته... . حریصِ یه جاده­س از اینجا تا رویا، بدونِ توقف نه از شب می­ترسه، نه از شیبِ دره، نه حتا تصادف... . یه پیکان قراضه­س ولی توی رویاش هنوزم جوونه خیالش می­تونه بازم توی جاده یه کله برونه . خیالش هنوزم موتور مونده باقی تو صندوقِ سینه یه پیکان قراضه کنارِ اتوبان داره خواب می­بینه...   (خرید کتاب) ................................................................................................................................... ترانه "کوچه ملی":   هنوز عکسِ «فردین» به دیوارشه هنوز پرسه تو «لاله­زار» کارشه . تو رویاش هنوزم بلیط می­خره می­گه این چهارشنبه رو می­بره . تو جیباش بیلیطای بازندگی رو شونه­هاش کوهِ این زندگی . حواسش تو سی سالِ پیش گُم شده دلش زخمی حرفِ مردم شده... . سرِ «کوچه ملی» یه مَرده، یه مرد... که سی سالِ پیش ساعتش یخ زده، نمی دونه دنیا چه رنگی شده، نمی دونه کی رفته، کی اومده سرِ «کوچه ملی» یه مَرده، یه مرد... تو یه پالتوی کهنه عهدِ بوق، داره عابرا رو نگاه می­کنه که رد می­شن از کوچه­های شلوغ... . هنوز عکسِ «فردین» به دیوارشه خراباتی خوندن هنوز کارشه . یه عالم ترانه تو سینه­ش داره قدم­هاشو تو «لاله­زار» می­شماره . دلش از تئاترای بسته پُره چشاش از نگاه­های خسته پُره. . هنوز فکرِ چهارشنبه بُردنه یه عمره که باختاشو رَج می­زنه... . سرِ «کوچه ملی» یه مَرده، یه مرد... که سی سالِ پیش ساعتش یخ زده، نمی دونه دنیا چه رنگی شده، نمی دونه کی رفته، کی اومده سرِ «کوچه ملی» یه مَرده، یه مرد... تو یه پالتوی کهنه عهدِ بوق، داره عابرا رو نگاه می­کنه که رد می­شن از کوچه­های شلوغ...// ...................................................................................................................................

شاعر: یغما گلرویی انتشارات: نگاه