کتاب داستانهای کهن ایرانی (ضرب المثل های فارسی)

درباره کتاب داستانهای کهن ایرانی (ضرب المثل های فارسی)

کتاب داستانهای کهن ایرانی از دسته کتاب‌های مثل‌ها و قصه‌ها، برداشتی از دو اثر برجسته به نام مجمع الامثال و جامع التمثیل است که توسط یک دانشمند ایرانی به نام محمد علی حبله رودی در سال 1049 هجری قمری در شهر حیدرآباد کدکن نوشته شده و بدون شک جزء قدیمی‌ترین مجموعه‌های بزرگ ضرب‌المثل‌های فارسی به شمار می‌آید.

این کتاب شامل چندین مثل قدیمی می‌باشد که در پایان هر فصل آن حکایت‌های زیبا و دل‌نشین زیادی در رابطه با همان مثل ارائه شده است. همین امر یکی از دلایل عامه پسند شدن این اثر بزرگ می‌باشد.

گردآورنده‌ی این مجموعه برخی از داستان‌های شیرین آمده در مجمع الامثال و جامع التمثیل را در کنار هم قرار داده، با روان نویسی و ساده کردن زبان، موجبات راحتی مطالعه آن را برای نوجوانان که عموما مخاطبان اصلی این کتاب هستند فراهم کرده است.

خواندن ضرب المثل‌ها و حکایات در انتخاب مسیر و تشخیص راه از بیراه گاهی اوقات به دادمان خواهند رسید و با درس گرفتن از آن ها کودکان و نوجوانان می توانند خود را به سمت داشتن یک زندگی بهتر سوق دهند.

یک بام و دو هوا، اگر تو یک مهمان را بکشی من ده مهمان تو را می کشم، پشه چو پُر شد بزند فیل را، قضا و قدر کار خود را می‌کند و... از جمله مثل هایی هستند که در این کتاب به آن ها اشاره شده است.

ضرب المثل های فارسی عنوان یک جلد از مجموعه‌ای به نام داستان های کهن ایرانی می باشد. مرزبان نامه، مصیبت نامه، بهارستان جامی، ناصر خسرو، قابوس نامه و... عناوین دیگر این کتب هستند.

کتاب داستانهای کهن ایرانی (ضرب المثل های فارسی) اثر محمدعلی حبله رودی گردآوری شده توسط رحمت الله رضایی در نشر خلاق به چاپ رسیده است.

• مجمع الامثال و جامع التمثیل
• نویسنده: رحمت الله رضایی
• انتشارات: خلاق