دربارهی کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی
هانا آرنت در قلمرو اندیشه به گونهی ویژهی خویش محافظه کار بود -عقیده داشت وقتی چیزی اندیشیده شد دیگر نباید کنار گذاشته شود زیرا ممکن است باز روزی به کار آید- به بازبینی همه چیز پای بند بود یا، به عبارتی دیگر اندیشه از دید او نوعی مدیریت، نوعی انسانی کردن تجربههای بیبرنامه بود: خانه ساختن جادهها و راهها را از بیشهزارها گذراندن سدها و بادگیرها را برافراشتن ... او همچون روشنفکری پر استعداد و استثنایی و نماینده نسلهایی که در میانشان زیسته بود وظیفه داشت که به طور منظم تمام تجربه های زمانهی خویش- بی قانونیها، حکومت وحشت، فنون جنگی پیشرفته، اردوگاههای اسیران و زندانیان ، آشویتز، تورم انقلاب، سرکوب نژادی در مدارس، و...را به اندیشه واگذارد و سپس اندیشه را به سوی درون بازگرداند و به خود اندیشه و فرایندهای ویژه ی آن معطوف کند.
بخشی از کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی
طرح پرسش هایی از قبیل: "اندیشه چیست؟"، "بدی چیست؟" خالی از دشواریهایی نیست. این گونه پرسشها در قلمرو فلسفه یا فلسفهی اولی عبارتهایی است نمایانگر عرصهی کند و کاوی که، همه میدانند ، دیگر اعتباری ندارد. اگر تنها مجادلههای تحصلی و نو تحصلی در میان بود، جایی برای نگرانی وجود نداشت. دشواری، بیشتر از سوی فلسفه اولاییهاست که مورد حمله قرار گرفتهاند نه از جانب کسانی که این مسائل به نظرشان "هیچ معنایی ندارد."
کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی، به قلم هانا آرنت و ترجمهی عباس باقری توسط نشر نی به چاپ رسیده است.
- نویسنده: هانا آرنت
- مترجم: عباس باقری
- انتشارات: نی