دربارهی کتاب کاش رنجی کم کنیم
اصیل زیستن به اعتباری یعنی نمایان کردن خود. یعنی همانی که هستی باشی و رونوشت و وانمود و تقلید نباشی. اینگونه ممکن است هستیات بر دیگران هم اثر بگذارد. در این نوع زیستن احتمال بیشتری وجود دارد که اگر رنج بکشی، رنج کم کنی و اگر درد بکشی، التیام دهی. نویسنده سید مجید حسینی در کنار تجربیات زیسته و تاملات معطوف به آن، منابع بسیاری نیز در شکلگیری نگاه او موثر بودهاند. مثل آثاری از ویتگنشتاین، جیمز هولیس، یونگ، اونامونو و برخی دیگر که بعضا در پانوشتها به آنها اشاره شده است.
بخشی از کتاب کاش رنجی کم کنیم
گاهی نوشتن تنها راه باقیمانده برای درمان است و خواندن تنها راه التیام. زخمهای آدم نه تنها وقتی نتوانی بنویسیشان عمیق میشوند، بلکه جانکاه میشوند آنگاهی که امکان خواندن را هم از دست بدهی. وقتی که روحت نه امکان خواندن داشته باشد و نه امکان خوانده شدن. این یعنی وضعیت بیدرمان.