کتاب کتابچه ی فروتن آشپزی:
در ذهنیت بسیاری از خانم های مثلاً فمینیست، آشپزی، تمیز کردن خانه، و در مجموع کارِ خانه، کاری است پست و دون شأن زنان مدرن. آن ها دوست دارند یا ترجیح می دهند کارهای مردانه انجام بدهند و درست همین جاست که می توان مچ شان را گرفت: پس این فمینیست هایی مثل شما هستند که مردها و کارهای مردانه را برتر می دانند و می خواهند خودشان را شبیه آن ها کنند! بحث حقوق قانونی و اقتصادی و اجتماعی جداست البته اگر بتوان با آشپزی نکردن به آن دست یافت. پس هنرمندانه آشپزی می کنیم و عاقلانه دفاع! مثل بعضی آقایان که حمله نمی کنند و آشپزی شان هم عالی است.
اصلِ صریح ولی عموماً ناشناخته ی دیگر در باب آشپزی آن است که بدانیم و بپذیریم که یکی از راه های انسان شدنِ انسانِ اولیه دست یافتن به شیوه یا شیوه های گوناگون، متفاوت و پیشرفته ی تهیه ی غذا بوده است و گرنه کماکان می توان گوشت خام و خون آلود حیوان شکار شده یا نشده را به دندان کشید و روی چمن ها چرید.
زن ها، به تعبیرِ بسیاری از جامعه شناسان و انسان شناسان، نازنین ترین موجوداتی بودند که با کار کشاورزی، مردهای کمتر نازنین بیابانگرد شکارچی را به سکونت و تمدن و سر سفره ی غذا هدایت کردند و وقتی کار تولید کشاورزیِ معصوم به صنعت و سرمایه داری تبدیل شد، مردها و زن های خیلی کمتر نازنین، بدوبدو، توی مترو، توی اتوبوس، توی ترن های هوایی و زمینی و فضایی ساندویچ به نیش کشیدند. ولی نگران نباشید؛ هنوز سفره ای هست و خورشت هویجی که برای رفیقی پخته شود تا او را و شکم غربت کشیده ی دوست و خود را سرشار از عاطفه ای هویجی کنید...
برشی از متن کتاب
تربیت حواس پنجگانه با زعفران روی برنج
بهتر است ذائقه هم مثل دیگر حواس پنجگانه، و یا حتّا بیشتر، تربیت شود. در واقع باید مزه ی دهنت را بفهمی، وگرنه هر چیزی را به خوردت می دهند و تو بهبه چهچه می کنی. عموماً چنین به نظر می رسد که همه ی افراد به طور طبیعی دارای حواسی چندگانه هستند؛ ولی اگر این حواس تربیت نشوند، در همان حد ابتدایی باقی می مانند و قدرت تشخیص نخواهند داشت. من استدلال علمی بیولوژیکی این قضیه را نمی دانم، ولی می توانم به اشکال گوناگون، به لحاظ فرهنگی - اجتماعی، برای ثابت کردن این موضوع برایت استدلال کنم. مثلاً: در خیابان، به ویژه زمانی که باد می وزد، دخترکی، یا پسرکی «چُسان فیسان کرده»، از روبه رو با تمام لوازم آرایش و اسپری و رنگ و لعاب در وجودش، اگر سلوکی هم نداشته باشد، مشغول طی طریقش است؛ ناگهان باد، پیش و بیش از بوی مشک و عنبر ایشان، بوی عرق کهنه و گندیده ی بدن و لباس های ماهها نشسته ی وی را به مشام تو می رساند. آیا می توانی تصور کنی که او و خانواده اش از داشتن عضوی به نام بینی و حسی به نام بویایی محروم اند؟ اتفاقاً، خود ایشان نه تنها این عضو را دارد، بلکه از نوع عمل کرده اش را هم دارد. پس هیچگاه هیچ کس شامّه ی او را به تفکیک و شناخت برای مطبوع از نامطبوع هدایت و آن را برای داشتن قدرت تشخیصِ افتراقی تربیت نکرده است، در واقع به او گفته نشده که هر چند وقتِ کوتاه یک بار باید حمام رفت و لباس ها را باید شست. با شامه ی تربیت شده، می توانی بوی غذای سالم از ناسالم، آش و خورشت جا افتاده از غیر جاافتاده، برنج دم کشیده از خام، بوی آشی را که با یک وجه روغن رویش برایت پخته اند از لقمه ی محبتونه و عطر زعفران را از او توده ی سوخته تشخیص بدهی. ...
فهرست کتاب:
و اما در باب چرایی و چگونگی تهیه ی این کتابچه بحث کلّی در باب میزان مواد لازم چند نکته ی کوچک خورشت ها برنج خوراک ها دلمه آبگوشت ها بورانی ها و نرگسی ماکارونی و انواع سس هایش نیمروها سینی های سرد، گاهی با خوراکی های گرم غذاهای خیلی دانشجویی سوپ / آش سالادها
نویسنده: مینو امیرقاسمی انتشارات: مرکز