کتاب گاهی دلم برای خودم تنگ می شود اثر محمدعلی بهمنی در نشر دارینوش به چاپ رسیده است.
جسمم غزل است اما روحم همه «نیما» یی ست
در آینه ی تلفیق این چهره تماشایی ست
تن خو به قفس دارد جان زاده ی پرواز است
آن ماهی تنگآب و این ماهی دریایی ست
در من غزلی اینک دنبال تو می گردد!
ای آن که ترا دیدن انگیزه ی گویایی ست
«من» فکر گریزم «او» تا راه به من بندد
با قافیه های ناب در حال صف آرایی ست:
کز خلق چه می جویی شاهر, که به شعر تو
از حالت چشم اوست، گر این همه گیرایی ست
این اوست که تفسیری از صبح و صدف با اوست
این اوست که تعبیری از خوبی و زیبایی ست
«من» یک تن و «او» بسیار «من» ساده و «او» عیار
«او» می کشدم ناچار آن سوی که شیدایی ست
در رفتن ام و در «من» خلقی ست که می بندد
ره را که: کجا شاعر؟ هنگام هم آوایی ست
«او» یک تن و «ما» بسیار یک تن به زمین بسپار
آوا به قفس مگذار کآوای تو دنیایی ست
من بین دو در مانه واجسته و درمانده
تا خود جه کند – شعرم – این را که معنایی ست (گزیده ای از اشعار)
شاعر: محمدعلی بهمنی انتشارات: دارینوش