کتاب آواره و سایه اش | فریدریش نیچه

درباره‌ی کتاب آواره و سایه اش اثر نیچه

کتاب آواره و سایه اش، از مجموعه آثار و کتاب های فلسفه "فریدریش نیچه" می‌باشد. بخش نخست این کتاب چیزهای نخستین و واپسین جهان ما بعدالطبیعه را بی‌فایده‌ترین جهان و معرفت آن را به همان بی‌فایدگی شناخت تجربه شیمیایی آب برای دریانورد درگیر در کام توفان می‌داند.

در بخش دوم با عنوان در خدمت تاریخ به دریافت‌های حسی اخلاقی مسئله اخلاق می‌پردازد. مسئله‌ای که نیچه بسیار درگیر آن است، و در همه آثار وی نشان آشکاری از آن می‌بینیم در بخش سوم «زندگانی مذهبی» آمده است که در بردارنده نطفه موضوعات مربوط به مبارزه نیچه با «مسیحیت» است که وی آن را به سبب پرستش بیمارگونه اخلاق و منطق پوچ و نیز به سبب «آسیایی وارگی»، «آشغال متعالی» می‌خواند.

در بخش چهارم از «جان هنرمندان و نویسندگان» به تعریف منش های ذاتی هنری مبادرت می ورزد که می بایست در دستاوردهای خود خصلت های کشف و شهود بی واسطه و ناگهانی را بنمایاند. در بخش پنجم یعنی «نشان های فرهنگ والاتر و دورتر»، نویسنده به جستجو و  تعریف « منش های تمدن والا و دون» می پردازد.

در بخش ششم آدمی در شد - آمد (مراوده) بسیاری از گزین گویه ها، سخت بی پروا بر پوچی و خود خواهی آشکاری تاکید می ورزد که بنیاندوستی ها، ستیزه هاو مبارزه ها وبه طور کلی سراسر روابط انسانی را شکل می دهد. در بخشت هفتم «زه و کودک» که بخش کم حجمی است، نیچه تاملاتی ژرف در باب زن،کودک و اصولا پدیده «ازدواج» دارد. او بر این باور است که «ازدواج باید بر عشق متکی باشد».

---

بخشی از کتاب آواره و سایه اش

سایه: از همه آنچه باز گفتی، هیچکدامشان را نپسندیدم، جز یک نوید: شما می خواهید دوباره همسایگان خوب اشیاء دیگر شوید. همین لطفی در حق ما سایه های بی نوا نیز خواهد بود . زیرا، اذعان کنید به این که شما تاکنون با خیال راحت بر ما بهتان روا می داشته ایدد. آواره: بهتان؟ اما چرا شما خود هیچگاه از خود دفاع نکرده ایید؟ مگر نه اینکه گوش های مان در نزدیکی شما بوده اند .

سایه: گمان می کردیم انگار همیشه به شما آنقدر نزدیک بودیم، که اجازه داشتیم از خود سخن بگوییم .

آواره: چه ظریف! چه بسیار ظریف! آه، این را دریافته ام که شما سایه ها «انسانهای بهتری» از ما هستید .

سایه: و شما نیز ما را «سمج» می نامیدید مایی که دست کم یک چیز را خوب می فهمیم: خموشیدن و منتظر بودن!- هیچ انگلیسی یی این را بهتر از ما نمی فهمد. درست است که اغلب، اغلب اوقات ما را ملتزم رکاب انسان و همراه وی می دانند، اما نه اینکه بندگی او کنیم. وقتی آدمی از روشنایی می ترسد، ما نیز از آدمی می هراسیم: آزادی ما تا همین جاست.

آواره: آه، روشنایی نیز اغلب اوقات از آدمی می ترسد، و شما نیز ترکش می کنید.

سایه: من همیشه تو را با درد و داغ ترک کرده ام، برای منی که عطش دانایی دارم، بسیاری چیزهای شما آدمیان، مبهم و تاریک باقی مانده است، زیرا من همواره نمی توانم دور وبرتان باشم. من نیز با کمال میل حاضرم به قیمت تمام معرفت انسانی برده ات باشم.

کتاب آواره و سایه اش اثر فریدریش نیچه با ترجمه‌ی علی عبداللهی توسط نشر مرکز به چاپ رسیده است.

فهرست

فهرست کتاب آواره و سایه اش

آواره و سایه اش

نیچه در ایران

کتابشناسی آثار نیچه در زبان فارسی

• نویسنده: فریدریش نیچه
• مترجم: علی عبداللهی
• انتشارات: مرکز