کتاب طراحی و مهندسی در طبیعت پهلوان (جلد اول)
در عصر تاخت و تاز صنعت و تکنولوژی، عصر فشارهای روزمره و استرسزا؛ مکانی برای تجدید قوا و آرامش روحی، در هر جامعهای مورد نیاز است. طبیعت گردی یکی از راههای جستجوی آرامش در جوامع کنونی است. از سوی دیگر، در راستای حفظ منابع طبیعی، جلوگیری از بهرهبرداری بی رویه و مداخله جویانه در طبیعت باید اقدامات و برنامهریزیهایی توسط مدیران، برنامهریزان و طراحان صورت گیرد لذا آگاهی از شیوههای برنامهریزی در نواحی تفرجی برای تحقق این مهم ضرورت دارد.
کتاب "طراحی و مهندسی در طبیعت" در 7 فصل به موضوع طراحی در طبیعت و فضاهای تفرجگاهی حاشیه شهری و برون شهری( نظیر پارکهای ملی و جنگلی، سواحل، جنگلها، کوهها، دشتها، دریاچهها و رودخانهها و دیگر منابع تفرجی بیرون حریم شهر) پرداخته است. پس از تعاریف کاربردی و اشاره به جایگاه فضای باز و منابع طبیعی، شیوههای مدرن برنامهریزی و طرحریزی نواحی تفرجی مطرح شده و دو رکن منابع طبیعی و اکولوژی منطقه و طیف گردشگران( گروههای سنی، اجتماعی و اقتصادی) مورد توجه قرار گرفته است. ادامه کتاب در واقع راهنمایی برای طراحان است؛ ضمن توضیح مفاهیم مهندسی، به تشریح اصول طراحی و فرآیند آن و اصول زبیایی شناسی پرداخته است و در نهایت ضوابط، استانداردها و معیارهای خرده فضاها و کاربریهای نواحی تفرجی نظیر تفرجهای آبی، پیک نیک، کمپینگ، پارکینگ، مسیرهای دسترسی، سرویسهای بهداشتی، زمین بازی کودکان وضوابط نورپردازی مطرح شده است.
کتاب "طراحی و مهندسی در طبیعت" به طراحان در نواحی تفرجی، طراحان منظر و برنامه ریزان شهری پیشنهاد میشود. کتاب پیش رو، مسیری برای طراحان فراهم میکند که ضمن شناختن تفرجگاهها و تفاوتهای آن؛ استانداردهایی جهت مقایسه و ارزیابی داشته باشند.
برشی از متن کتاب
تفرج، شکلی از گذران اوقات فراغت است که اغلب سازنده و فعال بوده و مستلزم مشارکت حسی، عاطفی، فعال و خلاق است و فرق آن با تفریح نیز در همین نکته است. البته لازم به ذکر است که تفریح واژه عامتری بوده و به فعالیتهای تفریحی که در محیطهای باز و بسته انجام میشود. در حالی که تفرج یا گشت و گذار به فعالیتهایی گفتهمیشود که توسط گردشگران فقط در محیطهای باز انجام میشوند. تفرج به طور عمده با فراغت فعال و فضاهای پرتحرک سر و کار دارد و سه رکن عمده آن عبارتند از: 1. منابع تفرجی یا گردشگاه 2. طیف گردشگران 3. فعالیتهای تفرجی گروه مطالعات و برنامه ریزی شهری وزارت کشور، استاندارد را بدین گونه تعریف کرده است: استاندارد یعنی سطحی از اجزا که توسط معیارهای سنجش مشخص شده باشد مانند مقدار فضای بازی که برای هر 1000 نفر جمعیت ساکن در نظر گرفته میشود. کلاوسون و بسیاری از پیشگامان علم برنامهریزی شهری معتقدند که استاندارد فقط یک راهنمای کلی است نه یک دستورالعمل صریح و سودمندی آن نیز فقط در این مفهوم قابل ارزیابی مثبت است. زیرا موقعیت یک منطقه، ویژگی فیزیکی، عوامل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و بسیاری از عوامل دیگر در تعیین سطح سرانه یک فعالیت نظیر فعالیت تفرجی مؤثر میباشند. امکان تدوین استانداردی مشخص که برای کلیه کشورها قابل استفاده باشد، وجود ندارد.حتی در سطح یک کشور نیز نمیتوان استانداردی را تدوین کرد که در سراسر کشور قابل استفاده باشد، چرا که عوامل اقلیمی، اقتصادی، فرهنگی و غیره در شهرهای مختلف متفاوت است.
فهرست
فصل اول: مفاهیم و تعاریف فصل دوم: برنامهریزی و طرحریزی فصل سوم: مفاهیم مهندسی فصل چهارم: چارچوب طراحی فصل پنجم: اصول طراحی فصل ششم: اصول زیباشناسی فصل هفتم: اصول و ضوابط طراحی فنی-مهندسی فهرست منابع
(برنامه ریزی و طرح ریزی) تألیف: هوشنگ پهلوان انتشارات: فدک ایساتیس