درباره کتاب نارین
مخاطبان رمانخوان، انتظاری که از یک رمان دارند؛ که موضوع خوب، فضاسازیهای داستانی مناسب، دیالوگها و گفتگوهایی که خسته کننده نباشند؛ شخصیتها و رفتارهایی که حرفی برای گفتن داشته باشند - نه آنچنان آرمانی که نتوان مصداقی از آنها را در جامعه یافت و نه آنچنان منفور که در واقعیت نتوان اثری از آنها دید- از آن جملهاند. در بین رمانهایی که به چاپ میرسند و انواع مختلف آنها، طرفداران و علاقهمندان خاص خود را دارند؛ رمانهایی که به صورت سنتی، یک راوی در بستر طرحی از یک داستان، روایتگر و بازگو کنندهی اتفاقات و گفتگوهاست و جریانات و رخدادهای آن تا حد زیادی مطابق واقعیتهای روزمرهی هریک از ماست؛ همچنان به دلیل تمایل مخاطبان منتشر شده و پاسخگوی نیاز خوانندگان رمان است. «نارین» نیز به قلم لیلا مردانی از این دسته رمانها بوده که در طبقهی رمانهای عاشقانه جای میگیرد.
برشی از متن کتاب نارین
وانیا با صدای اذان کلیسلیمان چشم گشود. کش و قوسی به تنش داد و از آن همه خوابآلودگی و کاهلی در عجب ماند و تازه به خاطر آورد در جوار خانم معلم جدید روستا شب خوبی را پشت سر نگذاشته است. غلتی زد و از دیدن بستر خالی نارین حیرتزده سرجایش نشست و چشمش افتاد به او که لب طاقچهی پنجره خوابش برده بود. «خدای من!» به سویش رفت. اگر بیدارش میکرد ممکن بود دوباره بیخوابی به سراغش بیاید؛ برای همین فقط پتویی رویش انداخت و از اتاق بیرون رفت تا وضو بگیرد.
نویسنده: لیلا مردانی انتشارات: علی
