![کتاب تفسیر سوره قصص - محسن قرائتی](./images/202308/48991-417797D4-3C78-43DD-9592-6297669CB825.jpg_190_0_80.webp)
محصولات مرتبط
کتاب ترجمه خلاصه تفسیر المیزان علامه طباطبایی (چهار جلدی) نوشته کمال مصطفی شاکر و ترجمه فاطمه مشایخ توسط انتشارات اسلام به چاپ رسیده است.
"ترجمه ی خلاصه ی تفسیر المیزان" کتابی با محتوای مذهبی می باشد که خلاصه و ترجمه ی تفسیر المیزان "علامه طباطبایی" را در بر می گیرد. در واقع، مولف، این اثر را بر پایه ی کتاب "مختصر تفسیر المیزان" نوشته ی "مصطفی شاکر" به رشته ی تحریر در آورده است و در نتیجه، مطالبی اثربخش و مفید را در اختیار مخاطب قرار می دهد. به طور کلی، تفسیر المیزان، اطلاعات بسیار جامع و گسترده ای را در طی چندین جلد ارائه داده که مطالعه ی آن به دلایل مختلفی برای بسیاری از افراد مناسب نمی باشد؛ زیرا از یک سو، مطالب علمی آن در سطحی است که در اغلب مواقع، مخاطب عادی قادر نمی باشد معنا و مقصود اصلی نگارنده را درک کند و از سویی دیگر نیز، گستردگی بیش از حد آن موجب گشته تا عده ی بسیاری، از خواندن آن غافل شده و آن را مطالعه ننمایند. بنابراین نویسنده با در نظر گرفتن تمام موارد مذکور و هم چنین حفظ امانت در اصل کتاب مختصر تفسیر المیزان، مطالب بیان شده توسط شاکر را ترجمه نموده و در بخش هایی نیز که اطلاعات موجود در آن، از اختصار زیادی برخوردار است به تفسیر المیزان مراجعه کرده و تمامی مطالب مورد نیاز را شخصا، تا حدی به مطالب اضافه نموده که مقصود مورد نظر به خواننده منتقل گردد.
برشی از متن کتاب
سوره فاتحه الکتاب بِسْمِ اللّه الرحمن الرحیم (1) اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ (2) اَلرَّحْمنِ الرَّحِیمِ (3) مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ (4) إِیّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیّاکَ نَسْتَعِینُ (5) اِهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِیمَ (6) صِراطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَ لاَ الضّالِّینَ (7). بنام خداوند بخشنده مهربان (1) ستایش مخصوص پروردگار عالمیان است (2) بخشنده و مهربان (3) مالک روز جزا (4) تنها تو را می پرستیم و تنها از تو کمک می خواهیم (5) ما را به راه راست هدایت فرما (6) راه کسانی که به آنان نعمت بخشیده ای، نه راه کسانی که مورد غضب تو هستند و نه راه گمراهان (7). مقصود سوره: خدای تعالی خویش را به سبب کمال ذاتی خود و به سبب آن چه از افعال او ظاهر است مدح و تمجید می نماید، پس اوست پروردگار جهانیان و بخشنده نسبت به آن ها و بر اوست تسلط بر عوالم و این سوره با همه ی ایجاز و اختصار بر کلیه عقاید، عبادات، معاملات، امور اجتماعی و اخلاقیات، به سبب شمول بیانات آن درباره اصول توحید و معاد و نبوت و هدایت طلبی، مشتمل است. (1)(بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ): آغاز می کند خدای متعال کلام را با نام خود، که گرامی باد نامش، تا آن چه از معنا در این کلام افاده می شود مرتبط با او باشد و برای آن که ادبی باشد که بندگان در گفتار و کردار به آن مؤدب باشند و رعایت نمایند و با نام او آغاز کنند تا عمل آن ها باطل و بی ثمر نباشد، چون هر عملی که برای وجه اللّه نباشد باطل و بی نتیجه است، پس هر امری از امور همان مقدارش که برای خدای تعالی در آن بهره ای باشد، مقبول درگاه الهی است و آن چه برای غیر خدا باشد، پس خداوند به آن اعتنایی نمی کند، و رسول گرامی اسلام صلّی اللّه علیه و آله و سلم می فرماید: (کل امر ذی بال لم یبدأ فیه با سم اللّه فهو ابتر)، (هر امری از امور که اهمیتی داشته باشد اگر به نام خدا آغاز نشود ناقص و ناتمام و بی نتیجه می ماند)، و هدف قرآن هدایت است و بسم ا... در آغاز هر سوره به غرض خاص همان سوره ارتباط می یابد. پس هدایت با نام خداوند بخشنده مهربان آغاز می شود، و اوست خدایی که مرجع بندگان است و اوست بخشنده ای که آشکار می کند بر بندگانش (اعم از مؤمن و کافر) راه های رحمت خاص به مؤمنین را، که آن نیک بختی و سعادت مؤمنان در آخرت و در جوار لقای پروردگارشان است. پس بسم الله... کلامی است که خداوند در آن به نیابت از بنده اش سخن می گوید، تا ادب در مقام اظهار عبودیت را به بندگان خود بیاموزد، چون اظهار بندگی در عبد، در اعمالش که مطابق به روش عبودیّت باشد تجلی می یابد. و (اسم) مشتق است از (سمه) به معنی علامت، یا از (سمو) به معنی رفعت و بلندی که این صحیح تر است. و لفظ جلاله (اللّه) اصل آن (الاله) بوده است، (اله) از ریشه (اله) یعنی پرستش کرد و یا از ریشه (وله) یعنی متحیّر و سرگردان شد چون عقل ها دربارۀ خدا حیران می شود. و لفظ جلاله (اللّه) اسمی است برای آن ذات مقدس ازلی که در بردارنده و مستجمع تمام صفات کمالیه است و اوست که بندگانش را به سوی خویش هدایت می کند. و (الرّحمن) صیغه مبالغه است که دلالت می کند بر کثرت و زیادی رحمت و (الرّحیم) صفت مشبّهه است که دلالت می کند بر ثبات و بقاء و دوام رحمت، پس صفت رحمان دلالت می کند بر رحمتی که شامل همه بندگان اعم از مؤمن و کافر است اما صفت رحیم، دلالت می کند بر رحمت خاصی که خداوند بر مؤمنین افاضه می کند و گویای نعمت دائمی و رحمت ثابت و باقی است...
- مولف: کمال مصطفی شاکر
- مترجم: فاطمه مشایخ
- انتشارات: اسلام
ثبت دیدگاه
دیدگاه کاربران