کتاب مفهوم خطرناکی در گسترهی علوم جنایی
کاربرد اصطلاح " خطرناکی" توسط مکتب تحققی، متفاوت از مکتب کلاسیک است. مکتب کلاسیک سزاگرا، معتقد است افراد دارای حالت خطرناک، باید از جامعه انسانی حذف شوند. در واقع خطرناکی، در نظریههای رویکرد کلاسیک حقوق کیفری، ناظر به اعمال گذشته فرد است، اما مکتب تحققی در تلاش است با به کار بردن روشهای علمی، خطرناکی فرد را پیشبینی کند، اگر فرد قابل درمان باشد، اصلاح وگرنه، با حبسهای طولانی مدت، خطرناکی وی خنثی شود. بدینسان، اذغام مفهوم خطرناکی در سیاست کیفری، پیش از آن که مکتب تحققی آن را در پایان سده نوزدهم نظریه پردازی کند، حاکی از تحول سیاست جنایی به سمت اقتدارگرایی است که منجر به نقض حقوق و آزادیهای فردی میشود.
با پیدایش مکتب دفاع اجتماعی نوین، رفته رفته، رویکرد به مجرم انسانیتر شد و لزوم بازسازگاری وی برای تامین دفاع اجتماعی پایدارتر مورد تاکید قرار گرفت. این مکتب، همواره هدف خود را تامین امنیت جامعه با عقب راندن بزهکاری میداند، ولی معتقد است بهترین شیوه حمایت از جامعه یعنی موثرترین و در عین حال انسانیترین آن، عبارت است از: سازگار ساختن مجدد بزهکاران با اجماع از طریق امکاناتی که به بازیافتن احساس مسئولیت اجتماعی آنها منجر شود. بدین ترتیب، در این دوره، عدالت کیفری انسانمدار مطرح شد.
کتاب مفهوم خطرناکی در گستره علوم جنایی به قلم سودابه رضوانی، توسط نشر میزان به چاپ رسیده است.
فهرست
خطرناکی؛ مفهومی جرمشناختی- حقوقی؛ از رویکرد سلبی تا خطرناکی حقوقی
مقابله با خطرناکی؛ از ارزیابی تا مراقبت پساکیفری
- نویسنده: سودابه رضوانی
- انتشارات: میزان